Woensdag 18 november jl. stond ik voor de rechter. Lees wat er tijdens de rechtszaak gebeurde en welke bijzondere informatie er is over een liegende teamleider van het politieonderzoek over een cruciaal moment bij het onderzoek. Met als saillant punt, dat het OM en de rechters weigerden deze liegende teamleider als getuige te laten horen.
Lees volledig artikel: Anatomie van een rechtszaak
De zitting
Woensdag 18 november vond de zitting plaats bij de meervoudige strafkamer van de Rechtbank Amsterdam, waar ik moest voorkomen. Op basis van de beschuldiging heeft het OM 2 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf tegen mij geëist. (Op 2 december is de uitspraak).
De kern van de zaak is dat ik in 2023 en 2024 publicaties heb gedaan en een gesprek gevoerd met Flavio Pasquino, waar brisante nieuwe informatie aan de orde kwam, die ik had ontvangen. (Kijk die video hier. En lees de artikelen hier. )
Het betrof informatie, die ik in 2019 van Fred Teeven had ontvangen over een cruciale gebeurtenis tijdens het onderzoek van de Deventer Moordzaak rond 20 oktober 1999. Terwijl het onderzoek zich richtte op Louwes als mogelijke verdachte, werd abrupt het onderzoek gestopt naar Michaël de Jong. Terwijl er nog belangrijke onderzoekslijnen niet waren uitgerechercheerd. (Verderop noem ik dat moment ‘de omslag’_.
Teeven vertelde me in 2019 dat er achter de schermen in oktober 1999 door politie en/of OM een aantal handelingen zijn gepleegd, die het daglicht niet kunnen verdragen. O.a. documenten zijn zoekgemaakt en andere veranderd. Handelingen waar men nogal mee omhoog zat.
Die informatie heb ik destijds aan de top van het OM gemeld, in een brief, en is door Teeven ook aan advocaat-generaal Aben van de Hoge Raad gemeld.
Toen er geen enkele reactie kwam op mijn brieven, heb ik na meer dan drie jaar (!) daarover verteld en geschreven.
Dat zou smaad zijn volgens het OM. Maar dat is het volgens mij niet, en ik baseer me daarbij op 261, lid 3 van het wetboek van Strafrecht:
“Noch smaad, noch smaadschrift bestaat voor zover de dader te goeder trouw heeft kunnen aannemen dat het ten laste gelegde waar was en dat het algemeen belang de openbaarmaking eiste.”
En dat laatste is mijn positie: Als politie en OM dat gedaan hebben wat Teeven me vertelde, waar veel bewijzen voor zijn, en als ik – nadat ik daar brieven over heb geschreven aan de top van het OM – geen enkele reactie krijg dan is het in het algemeen belang dat het openbaar gemaakt wordt.
En mijn pleidooi kunt u hier lezen.
Afwijzing getuigen
Ik heb mijn verdediging zelf gedaan. Mede op basis van de ervaringen bij rechtszaken uit 2006 en erna. En omdat je via goede AI-tools heel ver kunt komen (kijk maar wat u van het pleidooi vindt).
Een punt dat me zeer heeft geschokt en waarvan ik weet dat velen dat niet beseffen. Dat rechters cruciale getuigen, die je wil laten horen in het kader van je verdediging, afwijzen.
Ik heb maanden geleden drie getuigen opgegeven aan de rechtbank om die te laten horen, omdat zij voor mijn verdediging heel belangrijk zijn. Dat betreft Fred Teeven, die veel had gehoord over wat achter de schermen was gedaan (c.q. misdaan). En twee teamleiders die het politieonderzoek in 1999 hadden geleid.
Maar die getuigenverzoeken zijn zowel in april jl, als in de afgelopen weken, als tijdens de rechtszitting zelf, door het OM en de rechters afgewezen.
Daarmee voel ik mij sterk belemmerd bij mijn verdediging.
Als u de onderstaande informatie leest, dan snapt u enerzijds hoe belangrijk deze getuigen zijn en anderzijds hoe teamleider B. zijn best deed tegenover de rijksrecherche in 2007 om onwetend te zijn. Hij zegt dan dat hij kan niets verklaren over de omslag die onder zijn leiderschap heeft plaatsgevonden omdat hij er in die beslissende periode niet was.
Helaas heeft de rechter woensdag jl. haar medewerking aan zijn afwezigheid gegeven… Mogelijk neemt zij mijn weergave ook zonder getuigen aan. Doet zij dat niet, dan kan zij de getuigen toch niet weigeren die mijn beweringen zouden kunnen verifiëren!
2 december is de uitspraak. De kans is groot dat het OM of ik in Hoger Beroep (afhankelijk van het vonnis) gaan en dan duurt het nog lang voor de definitieve uitspraak er is. (Dus ik heb uw vijlen nog niet nodig om uit de gevangenis te kunnen ontsnappen).
De misleidingen van teamleider B
De kern van Artikel 261 lid 3 van wetboek van Strafrecht luidt:
Noch smaad, noch smaadschrift bestaat voor zover de dader te goeder trouw heeft kunnen aannemen dat het te last gelegde waar was en dat het algemeen belang de openbaarmaking eiste.
Het onderzoek naar de Deventer Moordzaak richtte zich de eerste paar weken op Michael de Jong. In de tweede helft van oktober 1999 schakelde het onderzoeksteam over op Louwes. Maar terwijl er nog belangrijke onderzoeksvragen openstonden en er nog geen hard bewijs tegen Louwes was, stopt het onderzoek naar De Jong abrupt.
In 2019 heb ik Fred Teeven gevraagd of hij via zijn netwerk kon nagaan wat de reden was om dat onderzoek abrupt te stoppen. Na ruim een maand kwam Teeven terug met de volgende informatie:
“Tussen 20 en 25 oktober 1999 is het onderzoek naar De Jong beëindigd. Daarbij is:
- De Jong verwijderd uit de database waarin zijn status als politie-informant was vastgelegd.
- Diverse documenten over het onderzoek naar De Jong zijn aangepast of verwijderd.”
Volgens Teeven, die zelf merkbaar ontdaan was door de gang van zaken, zat men met dat laatste behoorlijk omhoog.
Deze handelingen zijn destijds door mijn niet openbaar gemaakt.
Besef daarbij dat toen advocaat Knoops in 2003 verzocht het onderzoek naar De Jong te hervatten, toen het vonnis van Louwes door de Hoge Raad was vernietigd, weigerde het OM dat. Ook het Oriënterend Vooronderzoek uit 2007 onderzocht niet waarom het onderzoek naar De Jong werd beëindigd terwijl belangrijke onderzoekslijnen openstonden.
Over deze melding van Teeven heb ik in 2019 en 2024 diverse brieven geschreven naar de top van het OM, maar daarop is nooit serieus ingegaan.
Deze handelingen en het niet serieus ingaan op deze informatie worden door mij als verdediging gehanteerd bij mijn strafzaak vanuit het algemeen belang.
Wat raakt de rechtsstaat fundamenteler dan het beëindigen van een moordonderzoek en het aanpassen of verwijderen van bijbehorende onderzoeksdocumenten door mensen van de politie en/of OM???
Sterke aanwijzingen
Er zijn hele sterke aanwijzingen vanuit de beschikbare dossiers over wat Fred Teeven heeft gemeld. Kijk maar:
21 oktober 1999:
Volgens het Cold Case-rapport uit 2022 van de Amsterdamse politie veranderde op 21 oktober 1999 het beeld van Louwes van getuige naar verdachte.
Ontbreken van journaalmutaties op 21 en 22 oktober 1999
Hetzelfde rapport noemt ontbrekende journaalnummers uit het Tactisch Journaal van de recherche op 21 en 22 oktober 1999: De nummers 455 en 481 ontbreken dus juist op de dagen rond de omslag in het onderzoek. Dit zou de informatie kunnen zijn waarover Fred Teeven had vernomen.
De liegende teamleider
Uit de verklaringen van teamleider B. van het onderzoek bij de Deventer Moordzaak is goed op te maken hoeveel moeite er is gedaan om de gebeurtenissen op 21 oktober 1999 verborgen te houden.
Op 14 juni 2007 verklaarde hij tegenover de Rijksrecherche:

Hij is dus volgens eigen zeggen na de eerste dagen ongeveer drie weken afwezig. Vanaf 25 september gerekend zou hij dan rond 20 oktober of vlak daarna weer teruggekeerd zijn, uitgaande van een aaneengesloten periode.
In het dagboek van het onderzoeksteam, het Tactisch Journaal, wordt minutieus bijgehouden wie op welke datum iets heeft ingevoerd. Er is in de betreffende periode bij de verslagen van deze teamleider (WB) geen gat van drie weken te ontdekken. Hij voegde gemiddeld om de dag een verslag toe. De langste periode tussen twee WB-verslagen is 7 dagen en die valt binnen de door hem gemelde vakantieperiode. Dus hij is niet drie weken weggeweest in die periode!
Nota bene op de dagen van de omslag zelf, 21 en 22 oktober, plaatste B. journaalnotities in het Tactisch Journaal:
Op diezelfde dagen ontbreken juist de nummers 455 en 481 in de journaalnummering, waarvan ik eerder speculeerde dat die te maken kunnen hebben gehad met de informatie die Teeven ter ore was gekomen. “Dat weet je niet” – inderdaad, en precies daarom moet dat verder worden uitgezocht. Zeker omdat teamleider B. zo duidelijk liegt over zijn afwezigheid in die periode. Dus het onderzoeken is in het belang van iedereen, en in het belang van het terechte vertrouwen in een goed functionerende rechtsstaat.
De verklaring van de teamleider dat hij de ontwikkelingen tijdens zijn afwezigheid niet had kunnen volgen of achteraf rustig had kunnen doornemen (zie hieronder), botst met zijn eigen registraties op de cruciale dagen. Hij was wel degelijk aanwezig.
B. herhaalt hier dat hij pas terugkeerde toen toestemming voor de aanhouding van Louwes al was gegeven. Louwes werd echter pas op 19 november gearresteerd. En de datum van de toestemming tot aanhouding lag pas na 1 november 1999.
Waarom zou teamleider B. toen hij in 2007 werd ondervraagd gelogen hebben over zijn afwezigheid en dat hij ook geen tijd had om na te vragen waarom het onderzoek van De Jong rond 21 oktober 1999 was gestopt?
Dat was wat ik hem wilde vragen tijdens een getuigenverhoor in het kader van mijn proces. Maar daar weigerden het OM en de rechters dus toestemming voor te geven.
Dat een verdachte een cruciale getuige wordt onthouden tijdens een rechtszaak had ik niet verwacht in onze rechtsstaat!
Maar ja, die getuige zou dan met informatie kunnen komen, die velen bij justitie blijkbaar onwelgevallig is.
Op 2 december is de uitspraak.
P.S. Dit zijn de vermeldingen van deze teamleider WB in het tactisch journaal in de eerste maand na de moord.
- 26-9 (036)
- 28-9 (084, 085, 086)
- 29-9 (082, 116, 117, 118)
- 30-9 (132)
- 2-10 (170, 171)
- 4-10 (185)
- 6-10 (244)
- 7-10 (270)
- 8-10 (294)
- 15-10 (335)
- 18-10 (350, 351, 352)
- 19-10 (368, 369)
- 20-10 (396,397)
- 21-10 (433)
- 22-10 (502, 503)
- 28-10 (644, 645, 646)



